duhán
s.n. – (Trans.,
Banat)
Tutun. – Var.
dohan. Sb.
duhan, v. sb.
duchanŭ, din tc.,
arab.
duhân (Miklosich,
Fremdw., 87; Cihac, II, 104; Meyer 76), cf. mag.
dohány,
alb.
duhan. – Der.
duhăni, vb. (a
fuma);
duhăneală, s.f. (Trans.,
acțiunea de a
fuma).