SUBSTANTIVÁ,
substantivez, vb. I. Tranz. A întrebuința în funcție de
substantiv o parte de vorbire care aparține altei categorii gramaticale decât
substantivul. ♦ Refl. (Despre părți de vorbire care aparțin altei categorii gramaticale decât
substantivul) A se transforma în
substantiv, a deveni
substantiv. – Fr.
substantiver.