rărúnchi (rărúnchi),
s.m. –
1. Rinichi. –
2. Măruntaie. – Var.
răruchi, rănunchi. Lat.
*rĕnŭncŭlus (Pușcariu 1439; REW 7213), cf. sicil.
ranuggiu, engad.
nirunkel. Fonetic s-a
confundat cu
rărunchi, s.m. (
plantă,
Ranunculus pedatus, R. aureus), din lat.
ranŭncŭlus (Candrea). Cf.
rinichi.